Home » Stories » Die ene zomer

Die ene zomer

‘Alsjeblieft, nog eentje!’ riep Maria vrolijk naar Josh terwijl ze haar telefoon in zijn handen duwde.

‘Maria, we staan hier al tien minuten foto’s te maken. Laten we doorlopen naar de waterval. Ik heb inmiddels wel zin in een verfrissende duik.’ Josh trok een verveeld gezicht.

‘Als je dit keer een goede foto maakt, kunnen we snel doorlopen.’ Ze gebaarde hoe hij de foto moest framen. ‘Dus genoeg ruimte boven mijn hoofd en niet mijn heupen meepakken als ik zo sta want dan lijk ik net een misvormde peer.’ Josh zuchtte. ‘Toe nou. Het is heel belangrijk dat de foto goed is. Ik stel hoge eisen voor mijn Instagram.’ Ze zag dat hij geïrriteerd haar telefoon weer omhooghield en foto’s begon te maken. Als hij dadelijk de foto’s op haar feed terugzag, zou hij het wel begrijpen. Deze vakantie was om door een ringetje te halen. En dat vond zij niet alleen, haar volgers waren het duidelijk met haar eens. De foto van hen samen op de Bromo vulkaan met zonsondergang deed het zo goed, meer dan 2000 likes. Maria glimlachte breed bij die gedachte. Terwijl ze haar pose veranderde keek ze om zich heen. Het was een goede keuze geweest om dit jaar weer naar Azië af te reizen. Thailand was vorig jaar ook heel mooi, net als Peru, en Colombia, en Amerika de jaren daarvoor ook, maar zo heeft ieder land zijn eigen kenmerken en die van Indonesië spraken haar gewoon het meest aan. 

Ze zag dat Josh klaar was. Hij kwam naar haar toegelopen en reikte haar telefoon aan. Snel bekeek ze het resultaat. Top, er zat wel iets bij voor haar feed. Ze opende gelijk haar Instagram-app en bekeek de reacties onder haar foto’s. 

“Wauw! Zo jaloers!”

“Gaaf!”

“Liefde voor dit stel.”

“Mega jaloers! Maar je hebt het verdiend hoor meid.” Ze tuitte haar mond, zeker weten dat ze het verdiend had. Ze had een heel zwaar schooljaar achter de rug. Zo zwaar dat ze moest stoppen met haar bijbaantje op de zaterdagochtend—oké, misschien was dat ook wel omdat ze te veel feestte. 

“Als je nog tips wilt voor Bali, DM me hè?!” Het was Julie en dat had ze gedaan. Het hotel in Ubud was misschien wel duur maar ze had gelijk, het was het waard geweest. En het is immers vakantie! Afzien hoorde niet op vakantie. Julie was naar Afrika dit jaar. Dat stond op Maria’s lijstje voor volgend jaar, maar de eerstvolgende trip was eerst met haar ouders naar Marokko. Heerlijk! 

“You are sooo pretty!” Maria reageerde met een hartje-emoji. Het was Tina die in België zat. Ze moest er niet aan denken dat ze daar haar vakantie moest doorbrengen. Tina deed net alsof het zo geweldig was met de foto’s die ze deelde.  

‘Kom je nou?’ riep Josh.

Ze keek op, hij was al vooruitgelopen: ‘Ja, ik kom.’ Snel borg ze haar telefoon op. De zomer was de fijnste periode van het jaar! Iedereen was vrolijk en op vakantie! ‘Op naar de waterval!’


Die ene zomer, die van Maria? Amber heeft hem nooit gehad. Ze had het wel gewild, maar de mogelijkheid is er nooit geweest. Daarentegen bestaat haar zomer uit het zorgen voor haar moeder. Gepaard met haar veertigurige werkweek om haar gezin te onderhouden. Als alleenstaande moeder heb je veel ballen hoog te houden. Ze had er niet om gevraagd om haar partner te verliezen toen ze net zwanger was, om vervolgens een paar weken later uit te vinden dat haar moeder, die jaren terug al gediagnostiseerd was met MS, plots hard achteruit ging. Rondtrekken door de bergen, minutenlang spenderen om foto’s te maken die je kan delen op dat stompzinnige en neppe Instagram—‘hey kijk mij eens!’—nee, dat heeft het leven haar niet gegund. Ze hoeft niet aan die gekte mee te doen. Ze kan het niet, ze heeft namelijk niets te delen. Niets dat ze interessant vinden althans. Of niets dat ze verwachten. Als het veertig graden buiten is, pakt ze geen terrasje. Ze brengt als verrassing ijsjes mee voor haar kleine, die ze vervolgens bij de buurvrouw afzet om naar haar moeder te kunnen en haar wat verkoeling te bieden in de verzengende hitte. 

Dat is ook een zomer. Maar daar wil niemand van horen. Daar vraagt niemand naar.

Als Amber later oud is—als ze dat mag meemaken—wil ze graag eens terugkijken met iemand anders op het leven. Zo’n Maria bijvoorbeeld. 

Hebben ze de juiste keuzes gemaakt? Zijn ze er voor anderen geweest? 

Want alhoewel Amber soms best eens door die bergen wil trekken, weet en voelt ze dat ze het juiste doet. Ze is er voor haar moeder. En ze is er voor haar kind. Ja, ten koste van haarzelf, maar uit liefde voor hen. 

copyright Jane Trapman

Leave a Reply

Your email address will not be published.